Sedert 2011

Sinds voorjaar 2011 legt Marcel Goedegebuure zich specifiek toe op het schrijven van scenario’s. Na zich grondig te hebben verdiept in de vakliteratuur en vooral veel te schrijven, is hij steeds vaardiger geworden in deze tak van taal. Dit resulteerde tot nu toe in een aantal korte en lange, Nederlandstalige en Engelstalige scenario’s. Uit enkele hiervan staan hieronder fragmenten.

Eigen werkwijze

Marcel Goedegebuure heeft tijdens het lezen van de literatuur, maar vooral tijdens het werken aan zijn scenario’s veel praktische kennis opgedaan over het omzetten van een ideetje naar een verhaal, het structureren van een verhaal, het invullen van een scenario en het aanscherpen ervan. Naast de bestaande manieren om daar aan te werken, heeft Marcel Goedegebuure ook een aantal eigen methodieken bedacht om de structuur strakker neer te zetten, om sneller tot een synopsis te komen, om de karakters beter uit te diepen, om spanningsbogen op alle niveaus te verbeteren, om dialogen scherper te maken, etc.

Scriptdokter

Marcel Goedegebuure scherpt scenario’s aan en herschrijft ze zo nodig. Denk daarbij aan zaken zoals het (her)structureren van een verhaal, het levendiger en consequenter maken van karakters, het beter laten lopen van dialogen, meer verrassende twists en plotpoints in een verhaal te brengen. Alles uiteraard in overleg en met respect voor uw oorspronkelijke idee.

Dus?

Dus als u zelf een scenario hebt, kan Marcel Goedegebuure dit voor u verbeteren. Als u een compleet nieuw scenario nodig hebt, kunt u dit ook bij hem bestellen. Voor beide kunt u contact opnemen met Marcel Goedegebuure.

Voorbeelden

Marcel Goedegebuure heeft, zoals hierboven genoemd, zelf diverse scenario’s geschreven. Daarnaast heeft hij ook al diverse scripts herschreven. Klik hieronder voor enkele fragmenten uit zowel kort als lang werk. Om het venster met een fragment te sluiten: klik simpel naast het pop-up venster of klik op het kruisje rechtsonder elk fragment.

  • Fragment uit het script 'Water' -Engelstalig, script is 110 pagina's totaal-

    Fragment uit het script “Water”
    -Engelstalig, script is 110 pagina’s totaal-

    FADE IN:

    EXT. OUTSIDE A MILITARY DEPOT – NIGHT

    On an army base THREE SOLDIERS are unloading crates from a vehicle into a depot. HERO (24), who is masked, is using the cover of the shadows from piles of crates and vehicles to get close to the soldiers. On the moment that the soldiers are carrying crates inside, Hero runs to the vehicle and takes one of the crates. He carries it in the shadows and opens it. It’s filled with small devices. Hero takes five devices and puts them in his backpack. Just as he wants to sneak away, the soldiers come out of the depot and spot Hero.

    SOLDIER 1

    Hey! Identify yourself!

    SOLDIER 2

    Get him!

    The soldiers run towards Hero. Hero runs to the fence. In one smooth movement he dives, slides under the fence and gets up. He looks around.

    HERO
    (still masked, mumbles)

    Johnson, where are you?

    Hero runs away. In the background the soldiers run to the fence, but they’re clearly too late.

     

    INT. GOVERNMENTAL WATER FACILITY – PRODUCTION HALL – DAY

    A big, grey factory hall with large pipelines running through. There’s a lot of noise in the factory hall. A smaller pipeline runs to a part of the hall, where ZARA (18) and SEVEN FEMALE COLLEAGUES (17-35) are monitoring bottles filled with water on a production line. As the factory siren sounds eight new women enter the hall through a door. The FOREMAN comes over.

    FOREMAN
    (screaming above the noise)

    Okay, ladies, shift’s over!

     

    INT. GOVERNMENTAL WATER FACILITY – DRESSING ROOM – CONTINUOUS

    Zara and her colleagues enter a dressing room. The room has two doors. The last woman closes the door and the noise from the factory hall gets partly silenced. On the door which is just closed is a sign: ‘You are entering Governmental Water Facility 11. Appropriate clothing required.’. The women start changing.

    COLLEAGUE 1

    What an awful day. I can still see endless rows of bottles coming by.

    COLLEAGUE 2

    I always get so thirsty.

    COLLEAGUE 1

    Zara, isn’t it your birthday today?

    ZARA

    Yes. 18.

    Colleague 1 smiles naughty.

    COLLEAGUE 1

    I remember my 18th birthday. It was wild. I went to town with Roman from transport. He’s crazy! What are your plans?

    Zara rolls her eyes and sighs.

    ZARA

    I go for dinner to my parents. They insisted to see me. And afterwards a quiet evening at home.

    Most girls have changed now. They’re grabbing their bags and walk to the other door.

    COLLEAGUE 2

    Sounds nice. Sort of. The train is leaving soon. We have to hurry. Have a good time with your parents, Zara.

    COLLEAGUE 3

    Yeah, have a nice birthday.

    The other colleagues mumble something to wish Zara a nice birthday too. Then they all leave.

     

    EXT. STREET – EVENING

    Zara walks on the street full of grey, tall, boring buildings. She looks down. She passes a construction site where they’re building a big pillar. On the fence around the construction site is a billboard which says: ‘COMFact is building a transmission tower for the new communicator – The Com10, the last device you’ll ever need.’

     

    INT. ZARA’S PARENTS’ HOUSE – LIVING ROOM – EVENING

    Zara is at the place of her mother LENA (40) and her father ANCO (42). The house is not very big. In the living room is a dinner table with three chairs and a small couch. On the wall is a TV screen, where a TV NEWSREADER is on. On the table are bowls with dried green beans, dried beef and dried dough in the shape of animals. There’s also one small bottle of water from a Governmental Water Facility, like the one where Zara works. They all have a small cup to drink from. Anco secretively takes some beef, puts it in his mouth and takes a sip from his cup.

    TV NEWSREADER

    Again the police arrested a group of people who tried to confiscate rainwater. It’s the third time this month that…

    LENA

    Please, Anco, turn it off. We’re about to eat.

    Anco turns off the screen and refills his cup. He raises it. Lena and Zara also raise their cups.

    ANCO

    Zara, my girl, happy birthday. You’re no longer a child. You’re a young woman now.

    LENA

    Congratulations. I got you your favorite food.

    Zara smiles uncomfortable.

    ZARA

    Thank you. Both.

    They all take a little sip.

     

    EXT. STREET – NIGHT

    Zara walks by a kiosk. The water and other beverages are sold for absurdly high prices, compared to the prices of other items. There is another CUSTOMER. He picks up a magazine and points at the cover, where it announces a story about the new Communicator.

    CUSTOMER

    Can’t wait to get my hands on one of those babies.

    KIOSK OWNER

    They say it’s going to be the best of the best.

    The customer gives his id card to the kiosk owner who flashes the card for a reader. The costumer leaves.

    KIOSK OWNER (CONT’D)

    Have a good night.

    CUSTOMER

    Thanks, you too.

    Zara picks up a Mister Moisty, one of the candy bars.

    KIOSK OWNER

    Will that be all?

    ZARA

    I just had a big dinner.

     

    EXT. ZARA’S BUILDING – HALLWAY – NIGHT

    Zara walks in a dusky, grey hallway. She is just finishing her Mister Moisty. From the other side there’s a man coming. It’s HERO, without his mask. Hero looks around nervously. He has still the little backpack with him. They meet in front of Zara’s door.

    HERO

    I’m very sorry to bother you, but could I come in for a moment?

    Zara pushes Hero away.

    ZARA

    Come in? Are you crazy?

    Zara blocks her door with her body. Hero reaches out his hand to shake Zara’s hand.

    HERO

    Where are my manners. Let me first introduce myself. My name is Hero.

    Zara looks at Hero’s hand. Slowly she grabs it and shakes it.

    ZARA

    Zara.

    HERO

    Nice name. So, could I please come in for a moment? It’s kind of a matter of life and death.

    Zara steps a bit aside.

    ZARA

    Life and death?

    Hero does a step forward.

    HERO

    It’s really important. Just for a few minutes would help a lot.

    Zara opens the door and enters her house. She holds the door open for Hero.

    ZARA

    Come in.

    Hero steps inside.

  • Fragment uit het script 'Vluchten' -Nederlandstalig, script is 11 pagina's totaal-

    Fragment uit het script ‘Vluchten’
    -Nederlandstalig, script is 11 pagina’s totaal-

    FADE IN:

    EXT. BALKON AAN FLAT – DAG

    NATASJA VAN VEEN (26, sexy op het ordinaire af) ligt topless te zonnen. Door het raam zien we haar dochter GAYA VAN VEEN (5) spelen in de woonkamer. Plotseling komt ROB VAN SCHENKEL (32, alternatief type) de kamer binnen stormen. Op zijn gezicht staat angst te lezen.

    ROB

    Natas! Kom! Snel! We moeten weg!

    Natasja kijkt verschrikt op, komt snel omhoog en rent naar binnen.

     

    INT. WOONKAMER NATASJA EN ROB – DAG

    Natasja pakt een topje en een strakke, korte broek die op een stoel liggen en trekt die snel aan. Rob pakt Gaya op. Met haar in zijn armen rent hij een kamer in.

    NATASJA

    Jezus Rob, wat is er gebeurd? Is het misgegaan?

    ROB (O.S.)

    Later, oké? Nu moeten we weg. Pak jij voor ons wat in? Dan pak ik wat kleren voor Gaya.

     

    INT. OUDE VOLVO STATIONWAGON OP SNELWEG – DAG

    Natasja zit achter het stuur. Rob zit er naast. Gaya zit achterin door een kleutertijdschrift te bladeren.

    NATASJA

    En nu? Waar moeten we heen? Zeg jij het maar. Het is jouw klerezooi.

    ROB

    Portugal. Ik ken daar wat mensen van vroeger. Ga maar naar het zuiden.

    NATASJA
    (tikje geïrriteerd en ironisch)

    ‘Zuiden’ staat niet op de borden, schat.

    ROB

    Brussel. Hou Brussel maar aan.

     

    INT. VRIJ NIEUWE AUDI OP SNELWEG – DAG

    SUZANNE DE VRIES (35, stevige, zakelijke vrouw), PIETER DE VRIES (33, sullig, geen sterk fysiek voorkomen) en ERIK DE VRIES (4) zitten in de auto. Pieter zit achter het stuur. Erik zit achterin gummybeertjes te snoepen. Achter de auto hangt een luxe caravan.

    SUZANNE

    Jezus, dat wordt weer zo’n monsterrit.

    PIETER

    Ach, we maken er het beste van. De reis is het begin van de vakantie.

    Pieter kijkt Suzanne snel aan en lacht ongemakkelijk. Suzanne kijkt rechts uit het raampje, van Pieter weg. Ze zucht.

    ERIK

    Ik ben misselijk! Moeten we nog lang rijden?

    PIETER

    O, jongen toch, ben je misselijk? Moet ik even stoppen?

    ERIK

    Nee, het gaat wel.

    Erik buigt voorover en kotst tegen de achterkant van de bestuurdersstoel, over zichzelf heen en een beetje tegen het achterhoofd van Pieter.

     

    EXT. FRANS TANKSTATION – DAG

    Rob staat te tanken. Er staat vijftig euro op de teller als Rob de slang uit de auto haalt. Natasja en Gaya komen de winkel uitgelopen met chips, limonade en candybars. Rob wil zijn pinpas door de sleuf van de pomp trekken, maar bedenkt zich dan.

    ROB

    Natas, heb je geld bij je? We kunnen nu beter onze pasjes niet gebruiken.

    Natasja kijkt in haar portemonnee. Gaya heeft een van de candybars opengemaakt en begint ervan te eten.

    NATASJA

    Ik heb nog vijf vijftigjes en dan is het op. Da’s alles wat ik kon vinden.

    Natasja geeft Rob een vijftigje. Rob loopt naar het winkeltje om te betalen. Gaya heeft intussen haar candybar op en Natasja veegt haar gezicht af met een nat doekje.

    NATASJA (CONT’D)

    Heb je zin om op vakantie te gaan, Gaya?

    GAYA

    Ja. Mamma. Waar gaan we heen?

    Op de achtergrond komt de auto van Pieter, Suzanne en Erik de parkeerplaats opgereden.

    NATASJA

    Naar ergens waar het goed warm is. Lijkt je dat leuk? Lekker zonnen.

    GAYA

    En is daar ook water, waar ik in kan spelen? Een riviertje of zo?

    Zodra de auto van Pieter, Suzanne en Erik is gestopt, doet Erik de deur open en rent hij, ondergekotst en al, weg.

    SUZANNE
    (op de achtergrond)

    Erik! Kom hier! We zijn hier om jou schoon te maken! We gaan zo weer verder!

    Erik rent nog wat verder weg. Suzanne en Pieter rennen achter hem aan.

    NATASJA

    Ik denk het wel. Zou je dat graag willen, schat?

    GAYA

    Ja, dan kan ik een hele grote dam bouwen en al het water tegenhouden.

     

    INT. FRANSE HYPERMARKT – DAG

    Natasja staat in een lange rij voor de kassa. Ze heeft een karretje bij zich waarbij Gaya in het kinderzitje zit. In het karretje liggen wat plastic borden, plastic bestek en wat conserven. Rob komt aangelopen met een tentje, drie matjes en drie slaapzakken. Hij doet alles in het karretje. Natasja kijkt naar alle spullen.

    ROB

    De kampeerspullen. En dan hebben we nog zo’n honderd euro over.

    NATASJA

    Dat wordt dan geen hotel vanavond.

    ROB

    Ik wil vannacht ergens langs de weg kamperen. Lekker anoniem.

    Natasja kijkt ontevreden, maar zegt niks.

  • Fragment uit het script 'Bikini Girl' -Nederlandstalig, script is 97 pagina's totaal-

    Fragment uit het script ‘Bikini Girl’
    -Nederlandstalig, script is 97 pagina’s totaal-

     

    EXT. BUSHALTE BIJ WEILAND – DAG

    De zon schijnt over uitgestrekte weilanden. Er loopt een weg doorheen met aan weerszijden hier en daar een boom. Langs de weg is een bushalte. In de verte ligt een woonboerderij. Er komt een bus aangereden. De bus stopt. Erik en Carmen stappen uit. Erik heeft een pak aan. Carmen heeft een zomerjurkje en haar korte jasje aan. Ze heeft een tasje bij zich. De bus rijdt weer verder. Erik steekt zijn tong uit.

    ERIK

    Ouders. Bleh.

    Carmen geeft Erik een arm.

    CARMEN

    Kom.

    Ze lopen richting woonboerderij.

     

    EXT. VOORDEUR WOONBOERDERIJ ERIKS OUDERS – DAG

    De keurig aangelegde voortuin van de woonboerderij is professioneel versierd met een ballonnenboog en een bordje ‘25 jaar getrouwd’. Erik en Carmen lopen onder de boog door en Erik belt aan. TRUDY (51), Eriks moeder, doet open. Ze heeft een stijlvolle jurk aan, opgestoken haar en een subtiele parelketting om. Ze spreidt haar armen naar Erik uit.

    TRUDY

    Erik! Leuk dat je er bent.

    Trudy omhelst hem. Erik wurmt zich uit de omhelzing. Ze geven elkaar drie zoenen op de wang. Dan draait Trudy zich naar Carmen. Ze spreidt ook haar armen naar Carmen uit.

    TRUDY (CONT’D)

    En dit moet je vriendin zijn. Welkom!

    Trudy omhelst Carmen en geeft haar ook drie zoenen op de wang. Carmen laat het gebeuren.

    ERIK

    Ze spreekt alleen Italiaans, dus ze begrijpt je niet.

    Trudy wijst op zichzelf.

    TRUDY

    Trudy.

    Carmen wijst ook op zichzelf.

    CARMEN

    Carmen.

    TRUDY
    (hard pratend)

    Ah, aangenaam! Leuk dat je er bent!

    ERIK

    Mam, het helpt niet als je harder praat. Ze is niet doof. Ze verstaat de taal niet.

    Trudy knikt. Ze houdt de deur voor hen open.

    TRUDY

    Kom binnen.

    Erik en Carmen stappen het huis in.

     

    INT. WOONKAMER ERIKS OUDERS – DAG

    Eriks ouders hebben een chique ingerichte woonkamer. Een smaakvolle mix van design meubelen, antieke kasten, tapijten op de vloer, schilderijen aan de wand en een mooie staande klok. Carmen kijkt bewonderend rond. Trudy staat goedkeurend naar haar te kijken.

    TRUDY

    Leuk meisje.

    ERIK

    Vast wel. Maar ze is niet mijn vriendin.

    Trudy loopt naar Carmen en wijst haar op de eethoek.

    TRUDY

    From Milaan. Milano.

    Carmen knikt.

    TRUDY (CONT’D)

    Design.

    Carmen knikt weer.

    ERIK

    Mam, laat haar nou even.

    TRUDY

    Ach, ze lijkt het toch leuk te vinden. Iets van thuis.

    ALFONS (57), Eriks vader, komt binnen. Hij draagt een ietwat glimmend maatpak. Hij geeft Erik een hand.

    ALFONS

    Erik. Goed je weer eens te zien.

    ERIK

    Goed om jou ook weer eens te zien, pa.

    Erik wijst op Carmen en daarna op zijn vader.

    ERIK (CONT’D)

    Carmen, Alfons. Alfons, Carmen. En nee, ze is niet mijn vriendin.

    Alfons geeft Carmen een hand, trekt haar naar zich toe en geeft haar drie kussen op de wang. Trudy kijkt een tikje afkeurend naar die hartelijkheid, maar vergeet het meteen weer.

    ALFONS

    Alfons.

    CARMEN

    Carmen.

    ERIK

    Ik heb tegen Carmen gezegd dat ze misschien nog even zou kunnen zwemmen. Ze heeft een nieuwe bikini.

    Alfons kijkt op de klok. Het is half vier. Alfons kijkt Trudy aan.

    ALFONS

    Hoe laat hebben we de gasten ook al weer uitgenodigd?

    TRUDY

    Over een half uurtje. Als ze snel is, kan ze nog een paar baantjes trekken. Ze kan zich wel even omkleden in onze slaapkamer. Laat jij even zien waar het is, Erik?

    ERIK

    Goed. Carmen, kom.

    Erik en Carmen lopen de kamer uit.

     

    INT. KEUKEN ERIKS OUDERS – DAG

    In de grote keuken van Eriks ouders zijn langs twee wanden kasten en inbouwapparatuur. Een derde wand bestaat voornamelijk uit ramen en een dubbele glazen deur, met uitzicht op de tuin waar achter een riant terras het zwembad in ligt. Aan de vierde wand hangt een klok. Het is tien voor vier. In het midden van de keuken staat een kookeiland met twee gootstenen en een uitgebreid fornuis. Veel van de oppervlakken worden in beslag genomen door schalen met hapjes, flessen wijn en andere spullen voor het feest. Erik leunt nonchalant op het kookeiland. Trudy is bezig om de laatste hapjes op een schaal te schikken. Alfons staat in de deuropening.

    TRUDY

    Zo, deze nog even en dan staat alles klaar.

    ALFONS

    Hoe heb je Carmen ook al weer leren kennen?

    ERIK

    Ik kwam haar tegen in de stad. Ze was haar vrienden kwijt. Ik hielp haar zoeken, maar ze waren weg.

    TRUDY

    Leuk meisje, hoor.

    ERIK

    Ik heb niks met haar. Dat heb ik al gezegd.

    ALFONS

    Ja, dat heeft hij inderdaad al gezegd.

    TRUDY

    Toch jammer. Ze blijft wel lang weg. Ga jij eens kijken waar ze blijft, Erik.

    Erik loopt de keuken uit.

     

    INT. SLAAPKAMER ERIKS OUDERS – DAG

    Het grote bed is het middelpunt van de slaapkamer van Eriks ouders. Één wand wordt volledig in beslag genomen door een kast. Op een deur van de kast is een hoge spiegel. Verder staan er een kaptafel, een dressboy en is er een kleine zithoek. Erik staat in de deuropening naar binnen te kijken. Daar staat Carmen in haar gouden bikini, die ze van Erik heeft gekregen, voor de spiegel. Ze houdt haar haar omhoog en laat het weer los. Haar kleren liggen op het bed. Daarop ligt haar haarspeld. Ze heeft Erik nog niet opgemerkt. Carmen draait naar verschillende kanten om de bikini goed te bekijken. Dan ziet ze via de spiegel Erik staan kijken. Hij lacht ongemakkelijk.

    ERIK

    Mooi.

    Carmen lacht en knikt. Erik wijst op een fictief horloge om zijn pols.

    ERIK (CONT’D)

    To late for swimming. No swim.

    CARMEN

    No swim?

    Erik wijst nogmaals op zijn horloge. Carmen kijkt teleurgesteld. Erik maakt een verontschuldigend gebaar.

    ERIK

    Sorry.

    CARMEN

    Ok.

    ERIK

    You kom?

    Carmen wijst op haar kleren op het bed.

    CARMEN

    Uno momento.

    Erik knikt. Dan draait hij om en loopt weg.

  • Fragment uit het script 'Zware Jongens' -Nederlandstalig, grondig herschreven in opdracht, script is 112 pagina's totaal-

    Fragment uit het script ‘Zware Jongens’
    -Nederlandstalig, grondig herschreven in opdracht, script is 112 pagina’s totaal-

     

    INT. WOONKAMER FRANKIE – DAG

    Velma heeft niks opgeruimd in het appartement. Frankies broek, waar hij het boterhamzakje coke in had gedaan, ligt op de grond, naast de bank. Op de salontafel liggen het open zakje, wat lijnen coke en een halve creditcard. Velma zit op haar knieën een lijn te snuiven. Ze draagt een lage joggingbroek en een ijshockeyshirt. Velma heeft haar voet wat beter verbonden, maar ze ziet er nog steeds in elkaar geslagen uit. Na de lijn zakt ze achterover tegen de bank. Frankie komt binnen. Velma blijft voor zich uit kijken. Frankie ziet wat er aan de hand is.

    FRANKIE LEFT EYE

    Godver, jij zou opgesloten moeten worden.

    Velma kijkt naar Frankie.

    VELMA

    Jezus, Frank, wat is er gebeurd?

    FRANKIE LEFT EYE

    Overval.

    VELMA

    Wat?

    FRANKIE LEFT EYE

    Tijdens het spel.

    VELMA

    Erg zeg. Ik dacht even dat er nog iemand een asbak naar je hoofd had gegooid.

    Velma lacht.

    FRANKIE LEFT EYE

    Je bent een bitch, weet je dat?

    Frankie gaat naar de slaapkamer.

     

    EXT. PARKEERPLAATS ZWEMBAD WILGENRING – DAG

    De parkeerplaats is nog niet halfvol. De Mercedes van Vince komt aanrijden en hij parkeert naast een zilvermetallic Mercedes 600 SEL met getinte glas. Vince stapt uit zijn auto. Hij heeft een doos Isle of Jura Prophecy in zijn handen. De deur van de 600 SEL gaat open. HOTJA (73, ziet er ziek uit, mooie kleren) stapt hoestend uit. Hij pakt een opgevouwen, stoffen zakdoek uit zijn zak en veegt zijn mond af. Zijn andere hand steekt hij uit naar Vince. Vince schudt Hotja’s hand.

    HOTJA

    Vincent Stone. Dat is al weer even geleden.

    VINCENT STONE

    Hotja! Je weet dat ik je nooit vergeet. Hier.

    Vince geeft Hotja de doos whisky. Hotja bekijkt het geschenk.

    HOTJA

    Lekker, dank je.

    Hotja legt de doos op de achterbank van zijn auto. Het gaat moeizaam. Vince wil helpen, maar Hotja wuift zijn hulp weg.

    HOTJA (CONT’D)

    Het lukt wel.

    VINCENT STONE

    Nog altijd eigenwijs.

    HOTJA

    Nog altijd brutaal.

    De mannen lachen. Hotja’s lach gaat over in gehoest. Hij veegt weer met de zakdoek langs zijn mond.

    HOTJA (CONT’D)

    Wat wil je, Vince? Wil je deze oude man een klusje voor je laten doen?

    Vince glimlacht.

    VINCENT STONE

    Nee, je hebt me alles geleerd wat nodig was. Ik heb een klusje waar ik mijn gezicht niet wil laten zien.

    HOTJA

    Gaat het om Frankie?

    VINCENT STONE

    Je bent goed op de hoogte.

    HOTJA

    Ik hoor wel eens wat.

    Hotja lacht om zichzelf, vervalt weer in gehoest. Deze keer zit er wat bloed aan de zakdoek, als hij zijn mond afveegt. Vince kijkt er ongerust na.

    VINCENT STONE

    Ik dacht Mingo en Fante. Maar ze moeten hem wel heel laten.

    HOTJA

    Dat kunnen ze wel.

    Hotja maakt zijn autoportier open.

    HOTJA (CONT’D)

    Ik ga weer.

    VINCENT STONE

    Let je op jezelf?

    HOTJA

    Daar is het te laat voor, Vince. Ik moet dit even uitzitten.

    Hotja stapt moeizaam in en rijdt weg. Vince kijkt hem na.

     

    INT. BESTELWAGEN MINGO EN FANTE – DAG

    Mingo en Fante zitten in het bestuurdersgedeelte van een geblindeerde, zwarte, extra lange Mercedes-Benz Vito. Tegen de wanden van de laadruimte van de bus zitten hier en daar wat lussen en ringen om vracht aan te binden. De wagen staat voor het huis van Frankie.

    FANTE

    Wat duurt dat lang.

    MINGO

    Geduld. Hij komt zo wel.

    Het blijft even stil.

    FANTE

    Ik heb honger.

    MINGO

    Jij hebt altijd honger.

    FANTE

    Ja, maar nu echt. Ik zou wel twee of drie menuutjes bij de KFC kunnen eten.

    Mingo zucht.

    MINGO

    Je weet dat die troep echt slecht voor je is, toch?

    FANTE

    Wat moet ik dan? Gezond eten? Dan word ik oud. Heb je Hotja nog gezien, de laatste tijd?

    MINGO

    Dat is anders. Die is ziek.

    FANTE

    Als je oud bent, wordt je vanzelf ziek.

    MINGO

    Hotja rookte zijn hele leven. Jij traint alleen maar. Je wilt toch spieren opbouwen? Eigenlijk moet je dan alleen yoghurt en gekookte kip eten.

    Fante trekt een vies gezicht.

    FANTE

    KFC is toch ook kip?

    Mingo is de discussie beu.

    MINGO

    Natuurlijk. Je hebt gelijk. Het is jouw lijf.

    Mingo kijkt uit het raam. Fante zoekt naar iets te eten in het dashboardkastje.

    FANTE

    Misschien ligt hier nog wat.

    Fante haalt een gekreukelde Mars tevoorschijn.

    FANTE (CONT’D)

    Dat is in ieder geval iets.

    Fante begint de Mars te eten. Mingo kijkt toe. Er komt een mooie meid langs het busje gelopen. Mingo volgt haar met zijn blik tot ze uit het zicht is.

    MINGO

    Ik zou best wat met haar kunnen doen.

    FANTE

    Jij zou altijd wel wat met een of andere meid willen doen.

    MINGO

    Beter dan altijd eten.

    FANTE

    En in jouw geval ook een stuk duurder.

    Mingo kijkt Fante boos aan. Als hij weer uit het raampje kijkt, komt Mingo overeind.

    MINGO

    Daar heb je ‘m.

    FANTE

    Shit.

    Fante propt snel de rest van de Mars in zijn mond.

    MINGO

    Kom op. Voorzichtig, he?

    FANTE

    Ja, ja.

    Mingo pakt een taser uit een vakje naast de versnellingspook en stapt uit. Fante stapt ook uit.

     

    EXT. APPARTEMENTENCOMPLEX LEFT EYE FRANKIE – DAG

    Frankie loopt van de voordeur van het complex naar de straat. De bus van Mingo en Fante staat er vlak voor. Opeens staan die twee naast Frankie. Ze leggen hun hand op Frankies schouders. Frankie kijkt geschrokken van de ene broer naar de andere.

    MINGO

    Jij gaat even mee.

    FANTE

    We moeten met je praten.

    De broers duwen Frankie richting bus.

    FRANKIE LEFT EYE

    Kunnen we hier niet praten?

    Fante doet de schuifdeur aan de zijkant open.

    FANTE

    Nee, zo gaat dat niet.

    Frankie probeert zich los te rukken, maar Mingo heeft hem stevig vast. Mingo duwt Frankie tegen de bus.

    FRANKIE LEFT EYE

    Nee! Help!

    Mingo aait Frankie even over zijn hoofd.

    MINGO

    Sst. Kom maar mee.

    Mingo geeft Frankie een stroomstoot met de taser. Frankie valt op de grond. Samen met Fante leggen ze Frankie in de bus. Ze doen de schuifdeur dicht. Dan stappen de broers in en rijden weg.

     

    INT. SAFE HOUSE – DAG

    T.Dub zit wat in een krant te bladeren. Ellroy ligt op bed te bellen.

    ELLROY MONEY

    Kan ik nu niet zeggen, schatje. Ik leg later alles uit.

    T.Dub kijkt even geïrriteerd op naar Ellroy.

    ELLROY MONEY (CONT’D)

    Natuurlijk is er geen andere vrouw. Niet zo onzeker zijn…
    Zo bedoelde ik dat niet. Ik…
    Luister nou even…
    Jij je zin…
    Ik hou ook van jou. Dag schatje.

    Ellroy hangt op. T.Dub doet een hondje na, dat hijgend naar zijn baas opkijkt, om te zien of die tevreden over hem is.

    ELLROY MONEY (CONT’D)

    Ik zit niet onder de plak.

    T.DUB

    Ja, schatje. Nee, schatje. Natuurlijk, schatje. Je hebt gelijk, schatje. Ik hou van je, schatje.

    ELLROY MONEY

    Oké, misschien een beetje. Maar je weet hoe ze eruit ziet.

    T.DUB

    Lekker ding.

    ELLROY MONEY

    En ze houdt er wel van. Vorige week ging ik langs. Ik belde aan. Na eventjes deed ze open, had ze alleen een kleine bikini aan.

    T.DUB

    Wat voor kleur?

    ELLROY MONEY

    Wat?

    T.DUB

    Wat voor kleur bikini had ze aan?

    ELLROY MONEY

    Goud.

    T.Dub vouwt de krant op en legt hem op de stapel kranten op tafel. Het lijken al minder kranten dan Jimmie had meegenomen.

    T.DUB

    Lekker.

    ELLROY MONEY

    Zeker. De top bedekte net haar tepels. En die string ging tot diep in haar reet. Zij is het heetste mokkel dat ik ooit heb meegemaakt.

    T.DUB

    Hou op, man, je maakt me geil.

    Ellroy lacht.

    ELLROY MONEY

    Dan heb ik er nog een voor je. Een maand terug waren we bij de Mac op de Coolsingel. Menuutje, shake, alles. Vanuza wil per se boven zitten.

    T.DUB
    (ironisch)

    Spannend.

    ELLROY MONEY

    Komt nog. Ze had ergens op internet iets gezien over een McBlowjob.

    T.DUB

    Een wat?

    ELLROY MONEY

    Een McBlowjob. Dan neemt de dame een flinke slok van haar shake en glijdt met haar volle mond over je lul. De kou en haar warme tong maken je helemaal gek. Ik zat maar te kijken of het niemand opviel, maar iedereen keek een andere kant op.

    T.DUB

    Shit, dat wil ik ook.

    ELLROY MONEY

    Alleen nog een kerel vinden die z’n lul in je mond wil steken.

    T.DUB

    Haha, je weet wat ik bedoel.

    ELLROY MONEY

    Dan moet je ook zo’n wijfie zoeken.

    T.DUB

    Heeft ze geen lekkere vriendin?

    ELLROY MONEY

    Ik zal eens vragen.

    T.DUB

    Doe dat. Hopelijk horen we snel van Jimmie. Dan kunnen we hier weg. Het lijkt verdomme wel of we weer in de bak zitten.

    Ellroy wijst naar het koffertje.

    ELLROY MONEY

    Ik ga hem niet de code geven, als hij het geld meeneemt. Komt ie ook niet in de verleiding om er iets uit te halen.

    T.DUB

    Lijkt me prima.

    Ellroy’s telefoon maakt een sms-geluid. Ellroy kijkt naar het schermpje.

    ELLROY MONEY

    Vanuza.

    T.DUB

    ‘t Zal eens niet.

     

    EXT. PAKHUIS MAASHAVEN ROTTERDAM – NACHT

    Een pakhuis, zoals vele andere in de haven. In een stenen muur zit een stalen deur, waar een nummer op staat. Voor het pakhuis staat de bus van Mingo en Fante. De stalen deur gaat open. Mingo kijkt om de hoek van de deur of er iemand te zien is. Als hij constateert dat de kust vrij is, dragen Mingo en Fante Frankie naar buiten. Ze leggen hem een eindje verder neer. Frankie is stevig in elkaar geslagen. Mingo en Fante kijken even naar Frankie en verleggen hem nog en keer.

    MINGO

    Je hebt ‘m we flink aangepakt, Fante.

    FANTE

    Hij bleef maar zeggen dat hij nergens wat van wist.

    MINGO

    Wat zou jij doen, als je in zijn schoenen stond? Hij kon niet anders.

    Fante ziet een bloedvlekje op zijn broek.

    FANTE

    Hij moet bij zijn dat ie nog leeft. Hier, mijn hele broek naar de kloten. Ik haat dit werk.

    MINGO

    Kom, we gaan.

    Dan lopen ze naar hun bus, stappen in en rijden weg.

     

    EXT. MAASHAVEN ROTTERDAM – NACHT

    De weg langs de Maashaven ziet er verlaten uit in de vroege ochtendschemering. Frankie komt aanstrompelen. Er zit een verbeten trek om zijn mond, vanwege de pijn. Iets verderop komt een MAN met zijn hond aanlopen. Als de man dichterbij komt, kijkt hij achterdochtig naar Frankie. De man pakt zijn mobiel en doet of hij belt. Frankie loopt op hem af.

    MAN

    Ja, die cursus krav maga is echt goed. Ik kan nu iemand met één vinger uitschakelen.

    Frankie onderbreekt het gesprek.

    FRANKIE LEFT EYE

    Mag ik je telefoon even? Ik moet bellen.

    De man negeert Frankie en probeert de hond mee te trekken.

    MAN

    O, niks bijzonders. Ja, mijn hond is de laatste tijd erg agressief.

    Frankie stoot de man aan.

    FRANKIE LEFT EYE

    Ik ben zo klaar. Ik wil alleen even een taxi bellen. Geef die telefoon even.

    De man draait zich van Frankie af. Frankie geeft de man een stomp tegen zijn achterhoofd. De man kijkt boos om.

    MAN

    Hé, wat doe je nou? Idioot!

    Frankie geeft de man een kaakslag en pakt de telefoon. Hij luistert aan de telefoon en constateert dat er niemand aan de andere kant van de lijn is. Frankie toetst een nummer in. De man staat beteuterd over zijn kaak te wrijven en naar Frankie te kijken.

    FRANKIE LEFT EYE

    Een taxi graag…
    Maashaven…
    Zo snel mogelijk…
    Ja, bedankt.

    Frankie verbreekt de verbinding en steekt de telefoon uit naar de man. De man wil ‘m aanpakken. Als de man de telefoon bijna heeft, gooit Frankie het ding stuk op de grond.

    FRANKIE LEFT EYE (CONT’D)

    En nou oprotten.

    De man wil nog wat zeggen, maar bedenkt zich. Hij trekt de hond mee en maakt zich snel uit de voeten.

  • Fragment uit het script 'Dakkrakers' -Nederlandstalig, script is 11 pagina's totaal-

    Fragment uit het script ‘Dakkrakers’
    -Nederlandstalig, script is 11 pagina’s totaal-

     

    EXT. VOOR APPARTEMENTENCOMPLEX DANIËL EN SOFIE – NACHT

    Daniël komt aanrijden in zijn nieuwe auto, parkeert de auto en stapt uit. Op dat moment komt Sofie naar buiten rennen. Ze loopt om de auto heen, terwijl ze er bewonderend naar kijkt.

    SOFIE

    Wauw!

    DANIEL

    Ja, dat is ‘m dan. Rondje rijden?

    Sofie geeft Daniël een kus op de mond.

    SOFIE

    Nou graag.

    Daniël doet de deur voor haar open en Sofie stapt in.

     

    INT. AUTO DANIËL – EVEN LATER

    Daniël en Sofie zitten in de auto. Daniël rijdt. Ze rijden over een B-weg tussen de besneeuwde weilanden, met de stad op de achtergrond. Daniël maakt opeens een slingerbeweging met de auto.

    DANIEL

    Een familie? Hoe bedoel je?

    SOFIE

    Ze hebben een hutje gebouwd. Op het dak. Twee ouders en drie kinderen, geloof ik.

    DANIEL

    Vreemd.

    SOFIE

    Ja, dat vond ik ook. Het zag er wel gezellig uit. Ze hadden een vuurtje en zo.

    DANIEL

    Maar ze kunnen daar niet blijven, natuurlijk. Straks branden ze het gebouw nog af.

    SOFIE

    Ik denk dat ze nergens anders heen kunnen.

    DANIEL

    Dat kan. Maar dat hoeft niet ons probleem te zijn, toch?
    Hier, moet je zien, acht versnellingen. Dit ding kan 200 en dan voel je nog niet dat je rijdt.

    Sofie kijkt naar de versnellingspook.

    SOFIE

    Hij rijdt wel heel lekker.

     

    INT. WOONKAMER DANIËL EN SOFIE – NACHT

    Daniël en Sofie zitten te eten met een bevriend stel medebewoners, JARON POLAK (34, klassiek vlot gekleed) en LEA POLAK (31, hip, rijk gekleed).

    JARON

    Dus jij zegt dat er mensen op ons dak wonen?

    DANIEL

    Ja, precies.

    LEA

    Dat kan echt niet. Deze huizen verkopen nu al bijna niet meer.

    SOFIE

    Maar waar moeten ze dan heen?

    JARON

    Ach, er bestaan opvangcentra voor dat soort mensen. Er zijn toch kinderen bij? Die gooien ze niet zomaar op straat.

    Sofie kijkt wat beteuterd, maar dringt niet aan.

    JARON (CONT’D)

    We moeten morgen die beveilingsfirma maar eens bellen.
    Zeg Daniël, heb jij vandaag die nieuwe auto opgehaald?

     

    EXT. DAK APPARTEMENTENCOMPLEX – DAG

    Sofie loopt op de familie af, met een boodschappentas met boodschappen, zoals worstjes, eieren, brood, kaas, appels. Sorina neemt de tas met een dankbaar knikje aan en nodigt Sofie (non-verbaal) uit om even bij het vuur te komen zitten. De kinderen pakken de tas uit en kijken wat er allemaal in zit.

    SORINA
    (op zichzelf wijzend)

    Roemenia.

    SOFIE

    Ah, Roemenië.

    Sofie wijst ook op zichzelf.

    SOFIE (CONT’D)

    Ik kom uit Nederland.

    Sorina lacht.

    SORINA
    (wijst weer op zichzelf en daarna op Vasile, Georgeta, Ionele en Liviu)

    Sorina, Vasile, Georgeta, Ionele, Liviu.

    SOFIE
    (wijst ook op zichzelf)

    Sofie.

    Dan staat Sofie weer op en zwaait even.

    SOFIE (CONT’D)

    Nou, dag.

    Sorina zwaait terug. Sofie loopt naar het onderhoudsluik.

     

    INT. WOONKAMER DANIËL EN SOFIE – TEGELIJKERTIJD

    Sofie kijkt half vanachter een gordijn naar beneden. Een groep bewoners heeft zich verzameld rondom twee particuliere beveiligers. Lea en Jaron staan er ook bij. Er komt een politiebusje aangereden. Twee agenten stappen uit en lopen op het groepje af. Samen met de twee beveiligers gaan ze naar binnen.

     

    EXT. DAK APPARTEMENTENCOMPLEX – EVEN LATER

    De particuliere beveiligers en de agenten komen door het onderhoudsluik op het dak. Ze zien het hutje staan, dat duidelijk heel recent ontruimd is, en een nog maar net gedoofde vuurkorf, maar geen familie. De agenten en beveiligers halen hun schouders op en gaan weer weg.

     

    INT. WOONKAMER DANIËL EN SOFIE – NACHT

    Daniël komt thuis en treft de hele familie Isai in zijn woonkamer aan. Sorina is aan tafel een rok aan het verstellen. Vasile zit aan tafel een pijp met plakband te repareren. Georgeta staat voor een spiegel in de woonkamer heur haar te modelleren. Ionele en Liviu zitten op de grond met de Kolonisten van Catan te spelen, terwijl ze duidelijk niks van de spelregels snappen. Sofie bakt in de keuken pannenkoeken met twee pannen tegelijk. Ze heeft al een flinke stapel. Daniël loopt tussen de familieleden naar de keuken.

    DANIEL
    (boos)

    Wat is dit? Wie zijn dat? Is dit die familie van het dak?

    Sofie kijkt een tikje angstig, maar ook vastberaden. Ze zet de keramische kookplaten onder de pannen uit.

    SOFIE

    Luister Daniël, ze konden nergens heen. De politie kwam ze weghalen.

    DANIEL

    Maar wat hebben wij daarmee te maken? Ik bel nu de politie.

    Daniël draait zich om en haalt zijn mobiele telefoon tevoorschijn. Sofie klampt zich aan hem vast.

    SOFIE

    Wacht. Laat ze één nachtje blijven. Dan zoek ik morgen wat anders voor ze.

    Daniël kijkt Sofie indringend aan. Sofie kijkt smekend terug. Daniël steekt zijn wijsvinger omhoog om het getal één aan te duiden.

    DANIEL

    Eén nachtje. Als ik morgen uit mijn werk kom, zijn ze hier weg.

Uiteraard ligt het copyright van alle teksten en ideeën bij Marcel Goedegebuure. Ongevraagd overnemen van ideeën, delen van teksten of gehele teksten zonder expliciete toestemming kan leiden tot juridische stappen.